Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015


Samir Dathi & Marienna Pope-Weidemann report from the Greek-Turkish border and the deadly fence forcing refugees to cross the perilous Aegean sea
December 2015

Evros Fence Edit 2
Photography by Marienna Pope-Weidemann 

'The Monument for Refugees?' the bar woman frowned. 'Sorry, I do not know this place.' Apparently none of the locals did, and it wasn’t on the town map. We had just crossed the border from Turkey and arrived in Orestiada, a small Greek border town founded by Turkish refugees in 1923. The Monument for Refugees commemorates those families who left Turkey for Greece—often under duress—as part of the population exchange between the two countries.

Greece and Turkey are divided by the mighty Evros river, a fierce natural barrier for those seeking to cross the border. But northeast of Orestiada, where the Evros bends, 12.5km of that border is dry land. Since time immemorial, this ‘gap’ in the river has provided safe passage for refugees through Turkey into Europe.

In recent years it’s been trodden by 100,000s refugees, mostly from Afghanistan, Syria and Iraq. They pass through in search of asylum from countries wrecked by 
war, poverty and climate change. But that’s all over now. Greece has raised the drawbridge and Orestiada has become a bastion of Fortress Europe.

The Evros fence 

The fence was built by the right-wing Samaras administration in 2012. 12.5km of 13ft tall razor wire fencing complete with heat sensors now block this entry point, and over a thousand special police officers have been deployed to guard the Evros border. Clearly the austerity regime spares no expense when the threat of immigration is concerned. The land on both sides is designated a ‘controlled military zone’ and when we visited we were under constant scrutiny by our police escort and two stern-faced soldiers. 

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015


EUROPE is fortifying its borders with barbed wire fences in response to the migration crisis engulfing the continent.

Macedonia Greece borderGETTY
A quarter of a century after the iron curtain fell Europe is building walls again

Barely a week goes by without another European nation erecting a partition, signalling what many believe is the end of the Schengen zone and the dream of free movement. 
One week ago Macedonia joined the long list of countries that have buckled under the strain and installed a barrier to halt the huge wave of migrants fleeing war, poverty and persecution.

Here we detail the border fences shooting up across Europe…

Macedonia border fence GETTY
Macedonia soldiers guard their border with Greece

November 2015

Macedonia is the latest country to erect a border fence.

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015


By Amnesty International, Index number: EUR 

Throughout 2015 Europe has seen how an unprecedented number of people, travelling irregularly, have reached its shores. This has become the worst global refugee crisis since the end of World War II.

Choose a language to view report




Αποτέλεσμα εικόνας για amnesty international
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015
Η επιμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σφράγισμα των εξωτερικών της συνόρων τροφοδοτεί μια σειρά από  καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη στιγμή που δεν πετυχαίνει καν το –λανθασμένο- σκοπό της, τον τερματισμό της εισόδου απεγνωσμένων προσφύγων, αναφέρει η Διεθνής Αμνηστία σε νέα της έκθεση, που δημοσιεύεται σήμερα.
Η έκθεση Φόβος και Φράχτες: Πώς η Ευρώπη προσπαθεί να κρατήσει τους πρόσφυγες μακριά αποκαλύπτει το πώς ο αποκλεισμός τμημάτων των συνόρων με φράχτες και η συστράτευση γειτονικών χωρών, όπως η Τουρκία και το Μαρόκο, στο ρόλο των φρουρών των συνόρων, έχει γίνει η αιτία για την άρνηση στην πρόσβαση σε άσυλο σε πρόσφυγες. Παράλληλα, εκθέτει πρόσφυγες και μετανάστες σε κακομεταχείριση και τους εξωθεί σε επικίνδυνα για τη ζωή τους θαλάσσια ταξίδια.
«Τα επεκτεινόμενα τείχη γύρω από τα σύνορα της Ευρώπης το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να εδραιώσουν καταπατήσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων και να δυσκολέψουν τη διαχείριση της μεταναστευτικής ροής με ανθρώπινο και συντονισμένο τρόπο», είπε ο John Dalhuisen, Διευθυντής  της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.
«Η ΕΕ και τα μέλη της πρώτης της γραμμής πρέπει άμεσα να επανεξετάσουν τρόπους διασφάλισης ασφαλούς και νόμιμης πρόσβασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο από εξωτερικά της σύνορα όσο από τις χώρες-περάσματα και τις χώρες προέλευσης των προσφύγων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την αύξηση της μετέγκαταστασης των προσφύγων, με την επανένωση των οικογενειών και με την έκδοση ανθρωπιστικής βίζας.»
Η έκθεση Φόβος και Φράχτες, καθώς επίσης και η νέα συνοπτική έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch, Η Ευρωπαϊκή Προσφυγική Κρίση: Μια Ατζέντα για Δράση, που επίσης δημοσιεύεται σήμερα, παραθέτουν λεπτομερείς προτάσεις, καλώντας την ΕΕ και τα μέλη της να κάνουν πολλά περισσότερα για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης.
Το βαρύ τίμημα των φραχτών του Φρουρίου Ευρώπη
Συνολικά, τα Ευρωπαϊκά κράτη μέλη έχουν υψώσει πάνω από 235 χμ. φραχτών στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης, τα οποία κόστισαν 175 εκατομμύρια Ευρώ και περιλαμβάνουν:
⦁              ένα φράχτη 175 χλμ. στα σύνορα Ουγγαρίας και Σερβίας
⦁              ένα φράχτη 30 χλμ. στα σύνορα Βουλγαρίας και Τουρκίας, ο οποίος πρόκειται να επεκταθεί σε ακόμη130 χμ.
⦁              ένα φράχτη 30 χλμ. στα σύνορα των ισπανικών θυλάκων της Θέουτα και Μελίγια με το Μαρόκο, και
⦁              ένα φράχτη 10,5 χλμ. στην περιοχή του Έβρου, στα Ελληνο-Τουρκικά χερσαία σύνορα.


Αποτέλεσμα εικόνας για amnesty international
© Amnesty International

Note: This text has been modified following the Paris attacks on 13 November 2015.

In the wake of last Friday’s atrocious attacks on Paris the European Union (EU) must resist the urge to further seal off its external borders, which would continue to fuel a range of human rights abuses while doing nothing to enhance security or halt the influx of desperate refugees, said Amnesty International as it published a new report today.
The organization is calling for managed, safe, legal routes into Europe and fair, efficient, rigorous screening processes that would meet the needs of refugees seeking protection in Europe and address the need for identifying possible security threats.
The report, Fear and Fences: Europe’s approach to keeping refugees at bay, reveals how moves to fence off land borders and enlist neighbouring countries, such as Turkey and Morocco, as gatekeepers, have denied refugees access to asylum, exposed refugees and migrants to ill-treatment and pushed people towards life-threatening sea journeys.
“The expanding fences along Europe’s borders have only entrenched rights violations and exacerbating the challenges of managing refugee flows in a humane and orderly manner,” said John Dalhuisen, Amnesty International’s Director for Europe and Central Asia.
Giving in to fear in the wake of the atrocious attacks on Paris will not protect anyone. The numbers fleeing persecution and conflict have not gone away, nor has their entitlement to protection.

John Dalhuisen, Europe and Central Asia Director at Amnesty International
“Giving in to fear in the wake of the atrocious attacks on Paris will not protect anyone. The numbers fleeing persecution and conflict have not gone away, nor has their entitlement to protection. In the wake of this tragedy, the failure to extend solidarity to people seeking shelter in Europe, often after fleeing the very same kind of violence, would be a cowardly abdication of responsibility and a tragic victory for terror over humanity.
“As long as there is violence and war, people will continue to come, and Europe must find better ways to offer protection. The EU and its front-line member states urgently need to rethink how they ensure safe and legal access to the EU both at its external land borders and in countries of origin and transit. This can be accomplished through the increased use of resettlement, family reunification and humanitarian visas.”
As long as there is violence and war, people will continue to come, and Europe must find better ways to offer protection.

John Dalhuisen
Fear and Fences, as well as a new briefing by Human Rights Watch, Europe's Refugee Crisis: An Agenda for Action, also published today, make detailed recommendations calling on the EU and its member states to do much more to tackle the global refugee crisis.

The heavy toll of Fortress Europe’s fences

In total, EU member states have built more than 235 km of fences at the EU’s external borders costing in excess of 175 million Euros, including:
  • a 175 km fence along the Hungary-Serbia border
  • a 30 km fence along the Bulgaria-Turkey border, which is to be extended by a further 130 km
  • 18.7 km of fences along the borders of the Spanish enclaves of Ceuta and Melilla with Morocco, and
  • a 10.5 km fence in the Evros region along the Greece-Turkey border.

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015


Ο φράχτης του Εβρου και οι θάνατοι στο Αιγαίο
Οι «αρμόδιοι» υπουργοί δεν γνωρίζουν ή απλώς η εξουσία τούς κάνει ανάλγητους και υποκριτές; | ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιώργος Τσιάκαλος *

Είναι τεχνικοί οι λόγοι που δεν επιτρέπουν το γκρέμισμα του φράχτη του Εβρου, δήλωσε επανειλημμένα ο αναπληρωτής υπουργός Μετανάστευσης, και έχει δίκιο, εάν αντιλαμβάνεται κυριολεκτικά το σχετικό αίτημα χιλιάδων ανθρώπων.
Πράγματι είναι πολύ δύσκολο να εξαφανιστεί διαμιάς από προσώπου Γης αυτό το εγκληματικό τερατούργημα, καθώς αποτελείται από 6.000 κυβικά μέτρα σκυρόδεμα, 800 τόνους χάλυβα, 20.700 μέτρα συρματόπλεγμα, 140.000 μέτρα κονσερτίνα (δηλαδή, λεπιδοφόρο συρματόπλεγμα) και 210.000 μέτρα σύρμα.
Το αίτημα όμως εννοεί την κατάργηση ενός σύνθετου φονικού συστήματος που εγκαθιδρύθηκε στα σύνορα του Εβρου με μοναδικό σκοπό να αποτρέπει κάθε ασφαλή αναζήτηση προστασίας στη χώρα μας και να κατευθύνει τους πρόσφυγες σε θανατηφόρες διαδρομές. Ο φράχτης αποτελεί το θεμέλιο αυτού του συστήματος.
Υψώθηκε εκεί όπου τα σύνορά μας με την Τουρκία δεν είναι το ποτάμι, και οι άνθρωποι μπορούν να προσεγγίσουν την ελληνική επικράτεια με τα πόδια (πράγμα που το έκαναν για πολλά χρόνια μετά την κατάργηση των ναρκοπεδίων). Είναι θανατηφόρος και απόρθητος, και γι’ αυτό υποχρεώνει τους πρόσφυγες σε αναζήτηση άλλης διόδου.
Αυτή άλλωστε ήταν η αποστολή του «σύρματος του ΝΑΤΟ», όπως είναι η ονομασία του, από την αρχή του σχεδιασμού του από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στη Γερμανία στη δεκαετία του 1970. Κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε εσωτερικά στις μεγάλες αμερικανικές βάσεις με σκοπό τη δημιουργία υποχρεωτικής πορείας για πιθανούς «τρομοκράτες εισβολείς» που σε πρώτη φάση θα κατάφερναν να περάσουν τα εξωτερικά εμπόδια.
«Απόρθητο» είναι επειδή δεν κόβεται με κανένα εργαλείο, και «θανατηφόρο» διότι ο «εισβολέας» αγκυλώνεται στις λεπίδες του και, καθώς αυτές λειτουργούν σαν αγκίστρι, κάθε κίνησή του οδηγεί σε επιδείνωση της κατάστασής του και, στο τέλος, στον θάνατο από αιμορραγία. Για τον λόγο αυτό πουθενά δεν χρησιμοποιήθηκε ως εξωτερικός φράχτης, μέχρι την ημέρα που η Ελλάδα αποφάσισε να τον νομιμοποιήσει με την εγκατάστασή του στον Εβρο.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015


Αποτέλεσμα εικόνας για european court of human rights
The European Court of Human Rights (ECtHR) has ruled that the conditions in which an Iraqi asylum applicant A.Y. was held in detention at the Tychero border post amounted to ‘inhuman and degrading treatment’ which violated Article 3 of the European Convention on Human Rights. It also found failures in the procedures for registering his asylum claim, which meant that A.Y. was at risk of deportation to either Turkey or Iraq throughout his detention.

A.Y. is an Iraqi national who left Iraq because he had cooperated with the American forces and had received threats from extremists. He was arrested in October 2010 after entering Greece and was detained at the Tychero border post. A deportation order was made for his return to Turkey, which was delayed as the Turkish authorities refused to admit him. The attempts from ECRE member, the Greek Council for Refugees (GCR), to have his asylum claim registered were rejected. He later requested release from detention on the basis that the GCR could offer him accommodation, he could not be removed, his asylum claim was pending, and that the poor conditions of detention were worsening his asthma. He was released in January 2011.

This follows a line of ECtHR cases in which detention centres in Greece have been criticised as failing to meet minimum human rights standards, such as Mahammad and Others v. GreeceAarabi v. GreeceAL.K. v. GreeceA.E. v. GreeceF.H. v Greece
 and Tatishvili v. Greece   

For further information:

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015


Ληγμένο χημικό με την υπογραφή «CS» φέρεται να χρησιμοποίησε η αστυνομία για να καταστείλει την κινητοποίηση ενάντια στον φράχτη του Έβρου το περασμένο Σάββατο, 31 Οκτωβρίου, στο χωριό Καστανιές, και μάλιστα ήταν ληγμένο.
Το δημοσιογραφικό συνεργείου του VICE, το οποίο βρισκόταν εκεί για κινηματογράφηση, την επομένη της κινητοποίησης εντόπισε στο σημείο όπου έγιναν τα «επεισόδια» το σκεύος το οποίο εικονίζεται στην φωτογραφία. Αυτόπτες μάρτυρες ήταν η NEWS Editor του VICE, Μελπομένη Μαραγκίδου, ο δημοσιογράφος και συνεργάτης του VICE, Κώστας Κουκουμάκας και ο οπερατέρ και συνεργάτης του VICE, Βασίλης Βαφειάδης. Το σκεύος που περισυλλέχθηκε και βρίσκεται στην κατοχή του VICE έχει την ένδειξη «CS» και ημερομηνία λήξης τον Ιούνιο του 2000, δηλαδή πριν 15 χρόνια.
Το VICE ήρθε σε επικοινωνία με τον αστυνομικό διευθυντή του τμήματος Ορεστιάδας ο οποίος ανάφερε ότι έγινε ρίψη μόνο «φυσουνιών» και όχι χημικών σε σκεύη. Σε επικοινωνία με το Γ.Π.Α.Δ. Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, λάβαμε την ίδια απάντηση.
Πόρισμα του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών που επισυνάπτεται στο τέλος αναφέρει πως: «Το CS, μια λευκή κρυσταλλική σκόνη με έντονη οσμή οξέος. Συντέθηκε το 1928 και άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία του 1950 από την Αστυνομία σε διάφορες χώρες, για να αντικαταστήσει το παλαιότερο και πλέον τοξικό CN».
«Το CS ουσιαστικά κατατάσσεται στα λεγόμενα χημικά όπλα. Είναι μία απαγορευμένη ουσία για χρήση. Είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη κυρίως όταν η χρήση της γίνεται σε μία απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων από τον άνθρωπο», λέει ο πρόεδρος της Ένωσης Χημικών Ελλάδας, Αθανάσιος Παπαδόπουλος και συνεχίζει:

«Το απλό που μπορεί να προκαλέσει είναι αναπνευστικά προβλήματα, ερεθισμό των ματιών, βέβαια μπορεί να φτάσει αν το εισπνέουμε και εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα, μέχρι και σε διάτρηση στομάχου. Υπάρχουν και διεθνείς μελέτες οι οποίες συσχετίζουν αυτήν την ουσία με θανάτους, αλλά σε περιπτώσεις εισπνοής πολύ μεγάλων ποσοτήτων. Αυτό όμως δεν αφορά μία μη αστική περιοχή όπως αυτή. Το CS είναι κανονικά μία απαγορευμένη ουσία. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται και εμείς ως Ένωση Ελλήνων Χημικών έχουμε καλέσει την ελληνική κυβέρνηση να σεβαστεί τις συμφωνίες τις οποίες έχει υπογράψει για τη μη χρήση τέτοιων ουσιών, ποσό δε μάλλον για καταστολή διαδηλώσεων».
Άραγε το γεγονός ότι έχει λήξει σημαίνει ότι έχει μειωθεί η δραστικότητά του; «Μία παράμετρος είναι αυτή, όμως μία άλλη παράμετρος η οποία δεν μπορώ να απαντήσω αν δεν γίνει χημική ανάλυση του συγκεκριμένου σκευάσματος είναι ότι μπορεί να έχει διασπαστεί και να προκύπτουν προϊόντα τα οποία είναι και χειρότερα από το CS. Αλλά πρώτα πρέπει να το ελέγξουμε για να πούμε αν είναι περισσότερο ή λιγότερο τοξικά. Τοξικά πάντως είναι σίγουρα», καταλήγει ο κ. Παπαδόπουλος.
Όπως λέει ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ), Γιώργος Πατούλης: «Δεν μπορεί το κράτος να χρησιμοποιεί ληγμένες συσκευές οι οποίες ενδεχομένως και να εγκυμονούν σοβαρά προβλήματα είτε δερματικά είτε κατά την εισπνοή του ανθρώπου που θα τα δεχθεί. Καταδικάζουμε αυτές τις καταστάσεις οι οποίες έχουν γίνει και στο παρελθόν, γιατί σύμφωνα με το Χημείο του Κράτους, οι αναλύσεις δείχνουν ότι πρόκειται για καρκινογόνες ουσίες οι οποίες -με τη λήξη του σκευάσματος- δημιουργούσαν χημικές συστάσεις, επικίνδυνες για τον οργανισμό».

Κι άλλες καταγγελίες για το CS στο παρελθόν

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015



Ενώ οι ηγέτες της ΕΕ και της Ελλάδας παραμένουν άπραγοι ή κλεισμένοι σε αναποτελεσματικά συμβούλια και συσκέψεις, δεκάδες ζωές χάνονται καθημερινά στο Αιγαίο. Τα αυξημένα μέτρα φύλαξης των χερσαίων συνόρων με τη Τουρκία καθώς και η ανέγερση εκεί ενός φράχτη μήκους 12.5 χιλιομέτρων το 2012, έχει αναγκάσει τους πρόσφυγες και μετανάστες να επιλέγουν την πιο επικίνδυνη διαδρομή μέσω των θαλάσσιων συνόρων της Ελλάδας με την Τουρκία. Η Διεθνής Αμνηστία έχει συλλέξει επίσης καταγγελίες σχετικά με παράνομες επιχειρήσεις απώθησης προσφύγων και μεταναστών στην περιοχή του Έβρου.
«Πόσους πνιγμένους πρόσφυγες και πόσα νεκρά παιδιά απαιτούνται ώστε να ενεργοποιηθούν οι «Ευρωπαϊκές αξίες»; Τα ναυάγια αυτά δεν είναι φυσικό φαινόμενο και πολλές ζωές μπορούν να σωθούν εάν υπάρξει η πολιτική βούληση»,  είπε ο Γιώργος Κοσμόπουλος  διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος  της Διεθνούς Αμνηστίας.
Υπολογίζεται ότι τους πρώτους δέκα μήνες του 2015 περισσότεροι από 454 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται σε διαδοχικά ναυάγια στο Αιγαίο. Μόνο μεταξύ 28 και 30 Οκτωβρίου, 86 άνθρωποι συμπεριλαμβανομένων παιδιών, έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται σε εφτά ναυάγια κοντά στις ακτές της Λέσβου, της Σάμου, της Καλύμνου και της Ρόδου. Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης 560.683 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στα ελληνικά νησιά από την αρχή του χρόνου και μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 2015. Τη συντριπτική πλειοψηφία μεταξύ εκείνων που περνούν στην Ελλάδα μέσω της Τουρκίας αποτελούν άνθρωποι οι οποίοι διαφεύγουν πολέμους και άλλες σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με τους Σύριους και τους Αφγανούς να αποτελούν την πλειοψηφία μεταξύ αυτών.


Αποτέλεσμα εικόνας για οικολογοι πρασινοι

Οι Oικολόγοι Πράσινοι εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την χθεσινή συμπεριφορά των σωμάτων ασφαλείας σε βάρος των διαδηλωτών που μετέβησαν στις Καστανιές, διαμαρτυρόμενοι για την διατήρηση του φράχτη του Έβρου. Τέτοιες τακτικές απόκρουσης πολιτών που δημοκρατικά υπερασπίζονται  το αυτονόητο και νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των προσφύγων, με βάση τη Σύμβαση για τους Πρόσφυγες του ΟΗΕ του 1951, η οποία προβλέπει την εξασφάλιση της ασφαλούς μετακίνησης των προσφύγων και την υπαγωγή τους στο καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα, μόνο δυσφορία μπορεί να προκαλεί. Οι οικολόγοι Πράσινοι καλούν  την Ελληνική κυβέρνηση να τηρήσει την προεκλογική της δέσμευση για την κατάργηση του «τείχους της ντροπής» και να εφαρμόσει την, από την σύμβαση του ΟΗΕ εκπορευόμενη, υποχρέωση της ως μέλος του ΟΗΕ.
Ο εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων Φίλιππος Γκανούλης δήλωσε σχετικά: «Είναι προφανές πως όσο δεν διασφαλίζονται ασφαλείς δίοδοι μετακίνησης των προσφυγικών ρευμάτων, τόσο θα αυξάνονται οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Ο αριθμός των θυμάτων μέχρι το τέλος Νοεμβρίου του 2015 που ανέρχεται ήδη σε 3.120 νεκρούς και αγνοούμενους, αναδεικνύει την παντελή αποτυχία των ευρωπαϊκών πολιτικών για τη μετανάστευση και το πολιτικό άσυλο».