Search...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

ΣΤΗ ΛΑΜΠΕΝΤΟΥΖΑ ΠΝΙΓΕΤΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ


Tου Γιώργου Στάμκου

Κροκοδείλια δάκρυα χύνουν οι πολιτικοί της Ευρώπης για το πολύνεκρο ναυάγιο της Λαμπεντούζα. Οι τριακόσιοι περίπου νεκροί μετανάστες από την Αφρική που χάθηκαν στα νερά της Μεσογείου, συνιστούν τμήμα μιας διαρκούς τραγωδίας που εξελίσσεται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες στα νότια, υγρά σύνορα της Ευρώπης. Παρά το μέγεθός της, αυτή η τραγωδία, δεν είναι κάτι το καινούργιο και ούτε πρόκειται να σταματήσει στο προσεχές μέλλον.
Αν και οι αρχηγοί των διάφορων πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου δηλώνουν σωστά πως “τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. είναι ευρωπαϊκά σύνορα, όπως ευρωπαϊκή είναι και η ευθύνη για την τραγωδία στην Λαμπεντούζα” και προτείνουν μία ευρωπαϊκή Frontex να αναλάβει τη φύλαξη των μεσογειακών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κύπρο ως το Γιβραλτάρ, εντούτοις αυτό δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα.

ΚΥΝΙΚΗ, ΚΥΝΙΚΟΤΕΡΗ ΕΥΡΩΠΗ

                                                                    Photo Copyright - AFP         
                                                                       

Έπρεπε να βουλιάξει άλλο ένα σαπιοκάραβο έξω από τη Λαμπεντούζα και να πνιγούν εκατοντάδες άμοιροι, μεταξύ των οποίων και παιδάκια, για να γεμίσουν και πάλι τα πρωτοσέλιδα της Ευρώπης με σχόλια του τύπου «η Ευρώπη έχασε την ψυχή της -ή την τιμή της, ή τις αξίες της- στα νερά της Μεσογείου».
Θυμάμαι κάτι ανάλογους τίτλους το 1997, το 2002, το 2004, το 2012, όταν είχαν γίνει πάλι πολύνεκρα ναυάγια στην Αδριατική, στη θάλασσα της Λαμπεντούζα, στα ανοιχτά του Γιβραλτάρ, στα ανοιχτά της Λέσβου.
Και θυμάμαι τι ακολούθησε μετά από εκείνες τις τραγωδίες. Απολύτως τίποτε. Όπως πιθανότατα θα συμβεί και τώρα, όταν η κοινή γνώμη θα ξεχάσει τα φέρετρα των μικρών παιδιών που στήθηκαν για προσκύνημα στο μικρό ιταλικό νησί της Μεσογείου.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΘΡΗΝΟΣ


Εθνικό πένθος στην Ιταλία. Όλη η χώρα είναι σε κατάσταση σοκ μετά τη βύθιση πλοίου προερχόμενου από το Κέρας της Αφρικής, το οποίο μετέφερε 500 ανθρώπους. Πρόκειται για μια από τις χειρότερες τραγωδίες στη Λαμπεντούζα. Η Ιταλία έχει στραφεί προς τους Ευρωπαίους εταίρους για βοήθεια, όμως η τραγωδία δείχνει να μην έχει τέλος.
Παλεύουν με τα κύματα. Δίνουν μάχη να κρατηθούν στη ζωή. Το όνειρο για αυτούς τελειώνει μερικά μέτρα από την ακτή, ενώ η Ιταλία φαινόταν να είναι τόσο κοντά. Μέσα σε λίγα λεπτά, οι Σικελικές ακτές έχουν γεμίσει πτώματα. Η Λαμπεντούζα έχει μετατραπεί σε σκηνικό τραγωδίας. Οι δουλέμποροι πέταξαν 13 νέους από την Ερυθραία στη θάλασσα. Οι συνταξιδιώτες τους βρίσκονται στην ακτή. Προδομένοι.

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΜΙΑΣ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Απ’ τη Λαμπεντούζα και την Παγανή ως τη Μόρια
Λίγο έξω απ’ το νησάκι τής Λαμπεντούζα στην Ιταλία, η θάλασσα «ξέβρασε» διακόσια έντεκα ανθρώπινα πτώματα προσφύγων, ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, εκατό πενήντα ακόμα ψυχές αγνοούνται. Ένας απολογισμός μιας τραγωδίας, που δεν έχει τέλος. Σήμερα στη Λαμπεντούζα, χθες στη Λέσβο, στη Σάμο, στον Έβρο... Μια ατέλειωτη σειρά χιλιάδων θανάτων στους τσιμεντένιους φράκτες-τείχη, στα σαπιοκάραβα των σύγχρονων δουλεμπόρων και στις φουρτουνιασμένες θάλασσες της Μεσογείου.
Στην ταινία «Welcome» του Γάλλου σκηνοθέτη Philippe Lioret, που διαπραγματεύεται την προσπάθεια ενός μετανάστη «Χωρίς Χαρτιά» να περάσει από το Καλαί στο Ντόβερ διασχίζοντας τη Μάγχη κολυμπώντας, είναι τόσο μεγάλη η δίψα του πρωταγωνιστή μετανάστη για να ζήσει με την αγαπημένη του στην Αγγλία, που ο εκπαιδευτής και προστάτης του στη Γαλλία, που υποδύεται ο Vincent Lindon, λέει σε μια σκηνή του έργου στην εν διαστάσει σύζυγό του: «Σκέψου πως θέλει να πάει κοντά στην κοπέλα του περνώντας τη Μάγχη κολυμπώντας, ενώ εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να σε διεκδικήσω ούτε περνώντας στο απέναντι πεζοδρόμιο».

[EN] LAMPEDUSA ‘S MIGRANT TRAGEDY, AND OURS

Photograph by Alixandra Fazzina/Noor/Redux
Posted by Sarah Stillman


At first, the drowning men and women were mistaken for seagulls. Early Thursday morning, local yachters off the southern Italian island of Lampedusa still had no idea that a ship carrying some five hundred African asylum seekers had just gone down in the water nearby. Hearing high-pitched cries, they looked out to sea to find that the source of the noise wasn’t birds (as they’d first assumed) but Eritrean migrants shouting for help, their bodies thrashing. A large portion were women and children fleeing conflict and poverty by way of Libya, only to be hastily drowning, within eyesight of the Italian shoreline, in the same waters they’d hoped would rescript their lives.

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

[EN] THE MOST DANGEROUS ROUTES INTO EUROPE

Lambedusa is just one


By Susan Caskie  


Italian Coast Guard members unload one of the victims from Thursday's ship wreck in the Mediterranean.  (AP Photo/Italian Coast Guard)
Italian rescue crews are still pulling bodies from the water from Wednesday’s shipwreck, after a 66-foot boat packed with some 450 men, women, and children caught fire and sank in the Mediterranean. At least 111 people, mostly migrants from Eritrea, Ghana, and Somalia, drowned. Another 200 still are unaccounted for, according to Italian authorities. It is one of the deadliest of such crossings on record — but then, records are incomplete.
No one knows how many wrecks there are that we haven’t heard about,” says Italian blogger Gabriele Del Grande, who tracks news reports of migrant deaths. “Only the families of the missing know. From Morocco to Sri Lanka, they will spend years wondering what happened to their children who left one day for Europe and never returned.”

[EN] MIGRANTS DIE AS BURNONG BOAT CAPSIZES OFF ITALY

The bodies of those killed when a boat packed with migrants caught fire then capsized as it approached Italy’s Lampedusa Island.  ~   Antonio Parrinello/Reuters
By JIM YARDLEY and ELISABETTA POVOLEDO

ROME — Having floated for at least two days in the choppy Mediterranean Sea to reach Europe, a rickety trawler overstuffed with African migrants fleeing war and poverty was nearing a Sicilian island, not even a quarter-mile away. But it was still dark and no one had yet spotted them. So to signal their position, someone set a match to a blanket.
But rather than sending a signal, the fire brought tragedy when flames from the burning blanket ignited gasoline. Nearly 500 people are estimated to have been on board — including children — and the blaze created a panic that capsized the boat. So close to reaching land, the migrants were now tossed into the sea. Many could not swim.

[EN] EU WANTS MAJOR MEDITERRANEAN RESCUE MISSION AFTER LAMPEDUSA

Italian soldiers on Sunday carry the body of a victim of the ship of immigrants that sank on October 3 in the Lampedusa harbor.
The EU's executive was on Tuesday expected to push for extra resources to launch sea patrols to cope with the flood of refugees knocking at Europe's doors in the aftermath of the Lampedusa tragedy.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

[EN] SYRIA: NO WELCOME MAT FOR SYRIAN REFUGEES IN EUROPE

Greece is erecting a 12.5km fence along its border with Turkey – a major crossing point for undocumented migrants trying to reach Europe.
Photograph by Kristy Siegfried/IRIN
The human exodus from Syria started with a trickle in the latter half of 2011 that became a steady stream in 2012, and turned into a flood in 2013. The UN Refugee Agency (UNHCR) estimates that on average 5,000 Syrians flee their country every day and that by mid-September around 2.1 million were living as refugees, mainly in neighbouring countries. Lebanon alone has taken in 752,000, while Jordan, Turkey, Iraq and Egypt have also accepted hundreds of thousands.

[EN] AUSTERITY HIT NATION ACCUSED AMNESTY INTERNATIONAL OF IGNORING LAW

By NEOnline|AC

Amnesty Internation is accusing Greece of "blatantly ignoring their obligations" in law by refusing migrants, often fleeing from the conflicts in Syria and Afghanistan.
A new report, Frontier Europe: Human Rights Abuses on Greece's border with Turkey (pdf) shows how the Greek authorities use 'push backs', simply turning away groups of migrants at their border, refusing them the right to have their cases dealt with or challenge their eviction.

These stories of push-backs are extremely alarming,” said Nicolas Beger, Director of Amnesty International’s European Institutions Office. “Our research indicates that the Greek authorities are regularly returning people, blatantly ignoring their obligations under international and EU law and endangering people’s lives.”

[EN] AS SYRIA IMPLODES, EUROPE BRACES FOR A SPIRALING REFUGEE CRISIS

The bird shot gave Chinois his scars. Perched on a Moroccan mountain lit only by the full moon and orange glow from a tiny corner of Europe below, he pulls up a trouser leg to show the holes pockmarking his knee. The metal pellets he managed to dig out are kept in a grubby handkerchief in his pocket. The others remain buried in the young Cameroonian’s flesh, hobbling his walk.
Coils of razor wire caused the badly-healed gash on Rodrigue’s thigh. It is surprising he does not have more: in the three years he has lived on the mountain, he has faced the towering fences, razor wire, pepper spray and pellet guns 13 times in an attempt to get into Melilla, a patch of Spanish territory on the northern Moroccan coast. And 13 times he has failed, picked up by Moroccan police and dumped at the Algerian border, only to trudge back to the slopes of Gurugu and wait for the opportunity to make another dash over one of the few land borders between Africa and Europe. “I will keep trying until I get to Europe,” says the 32-year-old, who is also from Cameroon.
He is one of tens of thousands of migrants and asylum-seekers massing at the gates of Europe. Many are on an illegal quest to breach a border for economic reasons. But joining them are increasing numbers of Syrians, Egyptians, Tunisians and Malians fleeing turmoil at home after the optimism of the Arab Spring turned into a reality of unrest and repression.