Search...

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΕΕ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ: ΖΩΕΣ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ

Δύο χρονιά μετά κι ακόμα αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο η χώρα μας δέχεται τη μετατροπή των νησιών της σε απέραντα στρατόπεδα κράτησης, στερώντας παρανόμως από τους ανθρώπους που κατά τα άλλα δικαιούνται διεθνή προστασία, τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια στη ζωή.

Αποτέλεσμα εικόνας για Δύο χρονιά μετά και ακόμα αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο η χώρα μας δέχεται τη μετατροπή των νησιών της σε απέραντα στρατόπεδα κράτησης, στερώντας παρανόμως από τους ανθρώπους που κατά τα άλλα δικαιούνται διεθνή προστασία, τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια στη ζωή.


του Γιώργου Μουργή

Μια Σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μια απάνθρωπη Συμφωνία


Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι όλων ότι μπήκε και πολιτικά η ταφόπλακα στα ανθρώπινα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, ταυτόχρονα με τη δημιουργία μιας Ευρώπης-φρούριο με τη σφραγίδα των ηγετών εκείνης της Συνόδου. Μια συμφωνία κατάφωρης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Φράχτες, συρματοπλέγματα, ΝΑΤΟ, FRONTEX, συνοριοφύλακες και στο βάθος το κλείσιμο των ευρωπαϊκών συνόρων και κάθε πύλης εισόδου προς τη Γηραιά Ήπειρο μέσα από τις βαλκανικές διόδους.

Η ξενοφοβική, ισλαμοφοβική, ρατσιστική λογική που επικράτησε σε βάρος των προσφύγων με την υπογραφή του ελληνικού Κοινοβουλίου και με τις ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ , κατάργησε ουσιαστικά το άρθρο 14 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ.

Διακήρυξη που, ήδη από το 1948, αναγνωρίζει το δικαίωμα των ατόμων να ζητήσουν άσυλο γιατί κινδυνεύουν σε άλλες χώρες, και άρθρο στο οποίο στηρίχθηκε η Σύμβαση για το Καθεστώς των Προσφύγων -γνωστή ως Σύμβαση του 1951 ή Σύμβαση της Γενεύης- η οποία καθορίζει τις αρμοδιότητες και τις υποχρεώσεις των κρατών που χορηγούν άσυλο.

Είναι ενδιαφέρον να μην ξεχνάμε ότι η Σύμβαση για το Καθεστώς των Προσφύγων δημιουργήθηκε για να εγγυηθεί τα δικαιώματα των Ευρωπαίων προσφύγων που προκάλεσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Σύμβαση απέκτησε διεθνή χαρακτήρα με το Πρωτόκολλο του 1967, το οποίο αφαίρεσε τους πρότερους γεωγραφικούς και χρονικούς περιορισμούς, μιλώντας πια για πρόσφυγες χωρίς κανένα γεωγραφικό περιορισμό.

Και ενώ όλα αυτά αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο του καθ’ ημάς πολιτισμού, βλέπουμε μετά από τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δίκαιο να αυτοκαταργείται, ενώ η παραδοχή της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διατυπώνεται ρητά από πολλές μεριές, προτάσσοντας ισχυρές αντιρρήσεις απέναντι στις αίολες προφάσεις που διατυπώθηκαν ως δήθεν νομικό πλαίσιο.

Η αναγνώριση, δε, της Τουρκίας ως «ασφαλούς τρίτης χώρας» μέσα από τη Συμφωνία, μόνο οργή προκαλούσε τότε, επιβεβαιώνοντας σήμερα τις καταγγελίες για τις πρακτικές του ερντογανικού καθεστώτος και τη χρησιμοποίηση των προσφύγων για τα πολιτικά, οικονομικά ή γεωστρατηγικά σχέδιά του. Μπορεί κανείς να πιστέψει -ακόμα κι αν υπάρχουν αποφάσεις, όπως έχει εκδώσει και το δικό μας ΣτΕ, που χαρακτηρίζουν την Τουρκία ως «ασφαλή τρίτη χώρα»- ότι δεν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, ότι οι πρόσφυγες που είναι εγκλωβισμένοι ή επιστρέφονται - απελαύνονται εκεί θα έχουν ανθρώπινη αντιμετώπιση, όταν δεν είναι ασφαλής ούτε για τους ίδιους τους πολίτες της, την ώρα που χιλιάδες Τούρκοι φυλακίζονται επειδή αντιτίθενται στο καθεστώς Ερντογάν; 

Τα επίδικα σημεία της συμφωνίας, πλέον, δεν αφορούν μόνο στην ανακοπή των προσφυγικών ροών κατά την εφαρμογή του σχεδίου όπου γίνεται επιπλέον λόγος για κλειστά κέντρα φύλαξης, κράτησης, διαχωρισμού ανθρώπινων ψυχών σε πρόσφυγες και «παράτυπους μετανάστες», αλλά και στον τρόπο επαναπροώθησής τους.

Είναι σκόπιμο να θυμηθούμε σε αυτό το σημείο την ίδια τη Σύμβαση όπου προβλέπονται τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και η προστασία από την αναγκαστική επιστροφή ή απέλαση. Ουσιαστικά, απαγορεύεται η απέλαση, η βίαιη ή χωρίς θέληση επιστροφή, διατυπώνοντας το αναφαίρετο δικαίωμα του πολιτικού ασύλου, καθιστώντας σαφώς τα δικαιώματα αυτά αναφαίρετο τμήμα του διεθνούς δικαίου.

Η Ευρώπη του «ουμανισμού» και του «πολιτισμού»


Ωστόσο, στη συντριπτική τους πλειονότητα τα ευρωπαϊκά κράτη αρνούνται, ελαφρά τη καρδία και με συνοπτικές διαδικασίες, την ολιστική λύση του προβλήματος στη βάση ενός συγκροτημένου και οργανωμένου σχεδίου μετεγκατάστασης των προσφύγων στην επικράτειά τους.

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2018

[FR] LES REFOULEMENTS ILLEGAUX A EVROS

Vicky Skoumbi
Πρόσφυγες και μετανάστες στο Θούριο του Εβρου υπό το βλέμμα αστυνομικών και υπό τον φακό του φωτογράφου. Οταν οι κάμερες φεύγουν και πέφτει το... σκοτάδι η τύχη τους είναι κάτι παραπάνω από αβέβαιη
efsyn.gr
Les refoulements illégaux à Evros (frontière gréco-turque) non seulement continuent mais leur nombre ne cesse d’augmenter. 
Selon le nouveau rapport du Conseil grec pour les Réfugiés, cette pratique de refoulement à la frontière nord-est de la Grèce est sur le point de devenir systématique.  Personne n’y échappe : mineurs, femmes enceintes, demandeurs d’asile dont la demande est en cours de traitement et même des syriens ayant obtenu le statut des réfugiés  peuvent à tout moment se retrouver embarqués sur un zodiaque en route vers la côte turque du fleuve qui sépare les deux pays. Le Conseil Grec pour les réfugiés a recueilli des nouveaux témoignages de 18 réfugiés qui ont été victimes de plusieurs violations de leur droits ,allant des injures et de coups de matraques jusqu’à la  soustraction des documents administratifs et des téléphones portables, l’enlèvement et la détention arbitraire en vue d’un refoulement vers la Turquie, le tout perpétré par la police grecque en étroite collaboration avec de groupes armés cagoulés.
Ces dénonciations viennent confirmer de  rapports similaires antérieurs d’Amnesty International et de l’ONG allemande ProAsyl ; ils campent  un décor cauchemardesque d’anomie la plus complète à laquelle seraient soumis les demandeurs d’asile à la frontière d’Evros.  Dans le collimateur de ces opérations secrètes de la police grecque se trouve tout étranger avec ou sans papiers qui croise le chemin des forces de l’ordre. Un Syrien dont la demande d’asile est en cours de traitement a été arrêté au moment où il se rendrait à son travail, tandis qu’une femme algérienne, enceinte de huit mois, a été refoulé de force vers la Turquie, manquant ainsi son rendez-vous fixé avec l’office grec d’asile.
Ce rapport  est d’autant plus inquiétant qu’il est publié juste  une dizaine de jours après la noyade de plusieurs personnes de nationalité turque, dont deux garçons de 3 et 5 ans dans les eaux glacées d’Evros. Il s’agissait d’une famille d’enseignants licenciés et poursuivis par le régime d’Erdogan.
La police grecque enlève et refoule nuitamment à la frontière, les réfugiés se noient et l’Europe est saine et sauve…
25/2/2018

[EN] REPORTS OF SYSTEMATIC PUSHBACKS IN THE EVROS REGION

Greek Council for Refugees (GCR)
Επαναλαμβανόμενες αναφορές για συστηματικές επαναπροωθήσεις στον Έβρο
Repeated reports by GCR beneficiaries on systematic pushbacks in the Evros region
Athens, February 20, 2018—Complaints and reports of illegal pushbacks of refugees in Evros have been consistent and increasing in numbers. According to them, persons in need of international protection, asylum seekers and recognized refugees, having crossed the Greek border through Evros, are arrested on Greek soil, detained and led to the border, accompanied by the police, wherefrom they are being pushed back to Turkey.
The Greek Council for Refugees (GCR) has repeatedly received relevant complaints, some of which are published today, which show an established procedure on the part of the authorities, while handling populations of third-country nationals who attempt irregular entry into the country. The way and the conditions under which these pushbacks take place add further to the arbitrary and contrary to the national and international law practice. The most disconcerting issue, however, is that, lately, the relevant reported cases seem to increase and become more systematic.
Large families, pregnant women, victims of torture but also minors, are some of the victims of pushbacks who talk about their personal stories and recall tragic memories of some pushback operation having taken place in Evros. A common element in their testimonies is their arbitrary detention in police stations, under extremely poor hygiene conditions, the use of violence and their subsequent transfer, crammed in vans, on one side of the river, wherefrom, on overcrowded boats, they are transferred to the other side, with their lives exposed in danger and in violation of fundamental human rights.
This abovementioned pushback practice, as is showcased by a number of testimonies which are in GCR’s disposal, violates basic international obligations of Greece, and more specifically the principle of non-refoulement, as established, among others, in the Geneva Convention (1951), the right of access to asylum, which is provided for, among others, in the Charter of Fundamental Rights of the European Union, and the absolute prohibition of exposure to the risk of torture, inhuman or degrading treatment of any person within the Greek territory, irrespective of their residence status, according to Article 3 of the ECHR.  
It is reminded here that, already since June 2017, the Commissioner for Human Rights of the Council of Europe, commenting on reported pushbacks from the Greek-Turkish land border, had appealed to the Greek authorities to stop pushback operations and to uphold their human rights obligation, “to ensure that all people reaching Greece can effectively seek and enjoy asylum”.[1] Similarly, the UN Refugee Agency (UNHCR), had urged the Greek authorities to investigate the reported incidents meticulously.[2]  
Taking into account the repeated and increasing reports regarding pushbacks practices in Evros, GCR urges the Greek authorities to examine these reports in a thorough manner, and reminds them that, both these practices, once confirmed, as well as the failure to investigate them effectively and within the framework of an independent procedure, constitute a violation of the national law and the international obligations of Greece.

Read the report here

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΑΠΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΣΠ

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (EΣΠ)

Επαναλαμβανόμενες αναφορές για συστηματικές επαναπροωθήσεις στον Έβρο
Επαναλαμβανόμενες αναφορές για συστηματικές επαναπροωθήσεις στον Έβρο από εξυπηρετούμενους του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες
Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου 2018—Σταθερές και με αυξανόμενο ρυθμό είναι οι αναφορές και οι καταγγελίες για τις παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων στον Έβρο. Σύμφωνα με αυτές, άτομα χρήζοντα διεθνούς προστασίας, αιτούντες αλλά και αναγνωρισμένοι πρόσφυγες, αφού διέλθουν των συνόρων μέσω Έβρου, συλλαμβάνονται επί ελληνικού εδάφους, κρατούνται και οδηγούνται με αστυνομική συνοδεία στα σύνορα, όπου και επαναπροωθούνται στην Τουρκία.
Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (EΣΠ) λαμβάνει επαναλαμβανόμενες σχετικές καταγγελίες, ορισμένες εκ των οποίων δημοσιεύονται σήμερα, και οι οποίες καταδεικνύουν μια παγιωμένη πρακτική των αρχών, κατά τη διαχείριση των πληθυσμών των πολιτών τρίτων χωρών που επιδιώκουν παράτυπη είσοδο στη χώρα. Ο τρόπος και οι συνθήκες υπό τις οποίες λαμβάνουν χώρα προσθέτουν έτι περαιτέρω στην, ούτως ή άλλως, αυθαίρετη και αντίθετη στο εθνικό και διεθνές δίκαιο, πρακτική. Το πλέον ανησυχητικό, όμως, ζήτημα είναι πως, το τελευταίο διάστημα, τα σχετικά αναφερόμενα περιστατικά φαίνεται να αυξάνονται και να συστηματοποιούνται.
Πολυμελείς οικογένειες, εγκυμονούσες, θύματα βασανιστηρίων αλλά και ανήλικοι είναι μερικά από τα θύματα των επαναπροωθήσεων, που μιλούν μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες και τις τραγικές αναμνήσεις τους από κάποια επιχείρηση επαναπροώθησης στον Έβρο. Κοινός παρονομαστής των μαρτυριών τους, η αυθαίρετη σύλληψή τους σε αστυνομικά κρατητήρια, υπό άθλιες, μάλιστα, συνθήκες υγιεινής, η χρήση βίας, και η εν συνεχεία μεταφορά τους, στοιβαγμένοι σε βανάκια, στη μία όχθη του ποταμού, απ΄ όπου με βάρκες με υπεράριθμους επιβάτες, μεταφέρονται στην άλλη όχθη του ποταμού, θέτοντας εκ νέου τη ζωή τους σε κίνδυνο, κατά παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αναφερόμενη αυτή πρακτική επαναπροωθήσεων, όπως αναδεικνύεται μέσα από πληθώρα μαρτυριών που βρίσκονται στη διάθεση του ΕΣΠ, παραβιάζει βασικές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ήτοι το δικαίωμα μη επαναπροώθησης, όπως αυτό κατοχυρώνεται μεταξύ άλλων από τη Σύμβαση της Γενεύης (1951), το δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο, το οποίο ρητά προβλέπεται, μεταξύ άλλων από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ,  και την απόλυτη απαγόρευση της έκθεσης σε κίνδυνο βασανιστηρίων, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης οποιουδήποτε προσώπου βρίσκεται εντός της ελληνικής επικράτειας, ανεξαρτήτως του καθεστώτος παραμονής του, σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ.
Υπενθυμίζεται ότι, ήδη από τον Ιούνιο του 2017, ο Επίτροπος για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, με αφορμή αναφερόμενες επαναπροωθήσεις από τα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα, είχε καλέσει τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν τις επιχειρήσεις επαναπροώθησης και να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα, ότι όλοι οι άνθρωποι που φτάνουν στην Ελλάδα μπορούν να ασκήσουν μέχρι τέλους το δικαίωμά τους να ζητήσουν και να απολαύσουν το δικαίωμα στο άσυλο.[1] Αντίστοιχα, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, είχε καλέσει τις ελληνικές αρχές να διερευνήσουν διεξοδικά τα αναφερόμενα περιστατικά.[2]  
Λαμβάνοντας υπόψη τις επαναλαμβανόμενες και αυξανόμενες αναφορές σχετικά με πρακτικές επαναπροωθήσεων στον Έβρο, το ΕΣΠ καλεί τις ελληνικές αρχές να εξετάσουν τις αναφορές αυτές με τρόπο ενδελεχή, υπενθυμίζει δε, ότι τόσο οι εν λόγω πρακτικές, εφόσον επιβεβαιωθούν, όσο και η αποτυχία αυτές να εξεταστούν αποτελεσματικά και στο πλαίσιο μιας ανεξάρτητης διαδικασίας, συνιστούν παραβίαση του εθνικού δικαίου και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας. 

Διαβάστε την έκθεση με τις μαρτυρίες επαναπροωθήσεων εδώ

[EN] EVROS, THE RIVER OF DEATH

LIANA SPYROPOULOU & GIORGOS MOUTAFIS


BILD AT THE GREEK-TURKISH BORDER

BILD reporter Liana Spyropoulou during her interview with Giorgos (55), a fisherman in Evros river
BILD reporter Liana Spyropoulou during her interview with Giorgos (55), a fisherman in Evros riverFoto: Giorgos Moutafis
Dozens of plastic boats at the shores. Fishermen who help the authorities in search and rescue operations. Villagers ready to help the survivors with dry clothes and food. And more than 1.300 bodies buried in the mud, at the bottom. Most of them are never to be found...

Its not Lesbos or any other East Aegean island. Its Evros river, the alternative passage of migrants and Turks to Europe since the Balkan Route closed back in 2016. The river of death...

At the Northeast borders of Greece, where Europe meets Turkey, a drama unfolds.

The tragedy of the 37 year old teacher from Turkey Ayşe A. and her two sons who drowned in Evros trying to flee from Turkey, is not the first one.

“It wasn't the first time. For us its almost an everyday phenomenon. You just don't know it because media are not here yet. We are constantly witnessing people who try to cross the river and they end up missing or dead. The boats they are using, are sea summer toys for two kids but usually 8-10 people are on board. If someone falls into the water or the boat capsizes, they will die for sure” Dimitris Hatzigakidis (55), mayor of Marasia told BILD.

Dimitris Hatzigakidis (55), mayor of Marasia
Dimitris Hatzigakidis (55), mayor of MarasiaFoto: Giorgos Moutafis
Marasia village is literally on the borders between Greece and Turkey, and the area in which most of the boats are arriving. The location Ayşe (37), Halil (3) and Abdulkadir (11) wanted to reach to find a better future.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

 - Η ΑΥΓΗ


Αποτέλεσμα εικόνας για Ο θάνατος επέστρεψε στον Έβρο

Η πρόσφατη τραγωδία προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους στο ποτάμι που χωρίζει στα μάτια πολλών καταδιωκομένων από φτώχεια, πόλεμο και εμφύλιες διαμάχες την κανονική ζωή από τον σίγουρο θάνατο

Μια μητέρα και οι δύο ανήλικοι γιοι της πνίγηκαν την εβδομάδα που πέρασε στα νερά του Έβρου στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τις διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν. Η 37χρονη μητέρα ήταν απολυμένη δασκάλα και οι δύο γιοι της 12 και 4 ετών. Ο σύζυγος και πατέρας των παιδιών, σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, επίσης απολυμένος εκπαιδευτικός, ο οποίος αγνοοείται μαζί με 6 ακόμα άτομα, συνεπιβάτες τους στη βάρκα που ανετράπη την περασμένη Τρίτη στον ποταμό Έβρο.
Το ναυάγιο έγινε στην τουρκική πλευρά και οι ελληνικές αρχές ούτε καν ενημερώθηκαν από τις τουρκικές. Η ενημέρωση ήλθε σε όλους από το τουρκικό πρακτορείο Dogan και τα υπόλοιπα ΜΜΕ, που μάλιστα έδωσαν στη δημοσιότητα την ταυτότητα και φωτογραφίες των τριών προσφύγων, πρόκειται για την Αϊσέ Αμπντουρεζάκ, μια από τις χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους που απολύθηκαν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το καλοκαίρι του 2016.
Η πρόσφατη τραγωδία προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους στο ποτάμι που χωρίζει στα μάτια πολλών καταδιωκομένων από φτώχεια, πόλεμο και εμφύλιες διαμάχες την κανονική ζωή από τον σίγουρο θάνατο. Θυμίζουμε ότι ένα άλλο πολύνεκρο ναυάγιο στον Έβρο, τον Ιούνιο του 2010, όταν είχαν πνιγεί 19 άνθρωποι -με τα πτώματα των δεκατεσσάρων να ξεβράζονται στην ελληνική όχθη-, είχε κάνει γνωστό στο πανελλήνιο ότι λειτουργούσε μουσουλμανικό νεκροταφείο στο Σιδηρώ, όπου θάβονταν αποκλειστικά νεκροί πρόσφυγες και μετανάστες που οι αρχές έβρισκαν νεκρούς -και θεωρούσαν ότι πρόκειται για μουσουλμάνους- στην ευρύτερη περιοχή του Έβρου.
Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που πληθαίνουν οι καταγγελίες για παράνομες και αδιάκριτες επαναπροωθήσεις ακόμα και αναγνωρισμένων προσφύγων και αιτούντων άσυλο μέσω του Έβρου. Το αρμόδιο υπουργείο, στην πιο πρόσφατη διάψευση σχετικού δημοσιεύματος του TVXS, σημείωνε ότι κατά το 2017 από τον Έβρο είχαν φτάσει στη χώρα «7.544 πρόσφυγες / μετανάστες και όλοι οδηγήθηκαν σε Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης, όπου το μεγαλύτερος μέρος εξ αυτών ζήτησε χορήγηση ασύλου».

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

«ΜΟΥ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ, ΜΕ ΠΗΓΑΝ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ...»

Δημήτρης Αγγελίδης - efsyn.gr


Η μαρτυρία του 23χρονου Κ. από τη Συρία, αναγνωρισμένου πρόσφυγα στη Γερμανία, για το πώς ήρθε στην Ελλάδα αλλά βρέθηκε στην Τουρκία.

Διδυμότειχο → Κελί → Εβρος → Αδριανούπολη → Κωνσταντινούπολη
Στις 30 Νοεμβρίου 2016 το μεσημέρι, ο Κ., 23 χρόνων από τη Συρία, αναγνωρισμένος πρόσφυγας στη Γερμανία, βρισκόταν έξω από τον σταθμό του ΚΤΕΛ στο Διδυμότειχο και ρωτούσε τους περαστικούς αν έτυχε να συναντήσουν το 11χρονο αγόρι που απεικονιζόταν στη φωτογραφία του κινητού του.
Το αγόρι, ο μικρότερος αδελφός του Κ. (τα στοιχεία του Κ. βρίσκονται στη διάθεση της «Εφ.Συν.»), επρόκειτο να περάσει τα σύνορα από την Τουρκία και να φτάσει στο Διδυμότειχο στο τέλος του μήνα.
Μία εβδομάδα πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία, τα ίχνη του χάθηκαν τελείως και ο Κ. πήρε την απόφαση να ταξιδέψει από το Μόναχο στο Διδυμότειχο για να τον αναζητήσει.
Κανένα ενδιαφέρον δεν έδειξαν για όλα αυτά οι τρεις αστυνομικοί που σταμάτησαν με το περιπολικό έξω από τον σταθμό εκείνο το μεσημέρι και πλησίασαν τον Κ.
Καμία σημασία δεν έδωσαν στα χαρτιά που είχε πάνω του, το δελτίο του πρόσφυγα, την άδεια διαμονής στη Γερμανία και το προσφυγικό διαβατήριο που του επιτρέπει να ταξιδεύει στην Ευρώπη έξι μήνες τον χρόνο.

Του κράτησαν έγγραφα και κινητό

Πήγε να τους τα δείξει, του έκαναν νόημα ότι δεν χρειάζεται, του πήραν το κινητό και τον ακινητοποίησαν στον τοίχο. Εφτασε ένα πράσινο τζιπ με άλλους δύο αστυνομικούς και τον έσπρωξαν μέσα.
Ο Κ. υπολογίζει ότι οδήγησαν περίπου δύο ώρες, ώσπου βρέθηκαν σε έναν χώρο με πολλά αυτοκίνητα και κτίρια σαν στρατώνες.
Του κράτησαν τα γερμανικά έγγραφα, του επέστρεψαν την ταυτότητα από τη Συρία, όχι όμως το κινητό, και τον οδήγησαν σε ένα κελί με άλλους περίπου 50 πρόσφυγες και μετανάστες, ανάμεσά τους οικογένειες.
Διηγείται την ιστορία του στην «Εφ.Συν.» στα γραφεία της οργάνωσης «Γέφυρες», με τη βοήθεια της οποίας συνέταξε αναφορά που θα καταθέσει σε λίγες μέρες στη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα, προκειμένου να ξαναβγάλει τα χαρτιά του και να μπορέσει να επιστρέψει στη Γερμανία, περισσότερο από δεκατέσσερις μήνες μετά την απαγωγή και την επαναπροώθησή του στην Τουρκία.
Πρόκειται για μια από τις ελάχιστες γνωστές υποθέσεις επαναπροώθησης που αφορά αναγνωρισμένο πρόσφυγα, ο οποίος έχει πάρει άσυλο σε άλλο κράτος-μέλος και ταξιδεύει με ταξιδιωτικά έγγραφα που εξέδωσε το κράτος εκείνο.
Το στοιχείο αυτό δείχνει τον ζήλο με τον οποίο εφαρμόζονται οι επιχειρήσεις επαναπροώθησης, θύμα των οποίων μπορεί να είναι οποιοσδήποτε αλλοδαπός, πρόσφυγας ή μετανάστης, με χαρτιά ή χωρίς.

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

[ΕΝ] THREE DEAD AFTER REFUGEE BOAT CAPSIZES NEAR TURKEY-GREECE BORDER

Αποτέλεσμα εικόνας για reuters
Reuters Staff


ISTANBUL (Reuters) - Three people died and four were missing on Tuesday after a refugee boat carrying eight people capsized in a river that flows between Turkey and Greece, a spokeswoman for Turkey’s Disaster and Emergency Organisation (AFAD) said.

The eighth refugee had made it into Greece, it said.

The boat was travelling along the Maritsa River, in Turkey’s northwestern province of Edirne, when it capsized early on Tuesday, the first aid organization said. Nearby residents heard yells and informed the local gendarmarie forces.

Searchers recovered three bodies, it said, adding that two of them were children - one around 12 years old and the other around four. The causes of death were not yet determined.

AFAD was still looking for the four others on the boat but said the cold temperatures and the strong currents in the water was impeding operations.

A 2016 deal between Turkey and the European Union sharply reduced the flow of refugees into the bloc, many of whom had made the short but dangerous sea crossing from Turkey to Greek islands a few miles offshore.

Overall Mediterranean arrivals to the European Union, including refugees making the longer and more perilous crossing from north Africa to Italy, stood at 172,301 in 2017, down from 362,753 in 2016 and 1,015,078 in 2015, according to U.N. data.


Reporting by Ali Kucukgocmen; Editing by Dominic Evans and Raissa Kasolowsky


13/2/2018

ΝΕΚΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ ΣΕ ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΕΒΡΟ

Ioannis Giagkinis - euronews

Ανασύρθηκαν οι σοροί δυο ανήλικων παιδιών - Τουλάχιστον δέκα αγνοούμενοι


Τουλάχιστον τρεις νεκροί και τέσσερις αγνοούμενοι, μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά, είναι το αποτέλεσμα ναυαγίου που σημειώθηκε τα ξημερώματα της Τρίτης στον ποταμό Έβρο.

Εκτιμάται ότι πρόκειται για πρόσφυγες που αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη, ωστόσο το αναποδογύρισε το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν και με το οποίο προσπάθησαν να περάσουν από την Τουρκία στην Ελλάδα, μετέδωσε το πρακτορείο Dogan.

Το ναυάγιο σημειώθηκε τα ξημερώματα στην Αδριανούπολη στη βορειοδυτική Τουρκία, όταν μια ομάδα ανθρώπων προσπάθησε να περάσει στην περιοχή της Ορεστιάδας στην Ελλάδα διασχίζοντας τον ποταμό Έβρο, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Όπως ανέφερε το Dogan, τουλάχιστον 10 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, βρίσκονταν στο πλοιάριο το οποίο ίσως ανετράπη εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών. Τρία άτομα ανασύρθηκαν νεκρά από τούρκους διασώστες, μεταξύ των οποίων τα δύο άψυχα σώματα άνηκαν σε ανήλικα παιδιά.

Οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν ότι τουλάχιστον οκτώ ακόμα άτομα αγνοούνται. Οι ελληνικές αρχές στον Βόρειο Έβρο, με τις οποίες επικοινώνησε το euronews, δεν έλαβαν καμία επίσημη ενημέρωση από τις τουρκικές, ωστόσο η Ελληνική Αστυνομία ξεκίνησε κα αυτή έρευνες από την ελληνική πλευρά του ποταμού. 

Η Τουρκία ήταν για καιρό μια από τις βασικές χώρες μέσω των οποίων οι πρόσφυγες και οι μετανάστες προσπαθούσαν να φτάσουν στην Ευρώπη. 

Όμως ο αριθμός τους μειώθηκε μετά τη συμφωνία που υπέγραψαν τον Μάρτιο του 2016 Βρυξέλλες και Άγκυρα και η οποία προβλέπει την επιστροφή στην Τουρκία όλων των μεταναστών που φτάνουν στην Ελλάδα.


13/2/2018